Zmia­ny za­cho­dzą w nas i wo­kół nas nie­u­stan­nie. Po­ja­wia­ją się w pra­cy, w szko­le w do­mu, w na­szym zdro­wiu i zdro­wiu naj­bliż­szych, w re­la­cjach z żo­ną, mę­żem, dzieć­mi, sze­fem, przy­ja­ciół­mi, w na­szych pla­nach, ma­rze­niach, upo­do­ba­niach. To­ny Bu­zan po­ka­zu­je, w ja­ki spo­sób

użyć dy­na­mi­ki przy­cho­dzą­cych zmian

tak by pły­nąć jak sur­fer, któ­ry czer­pie si­łę z bu­zu­ją­cej fa­li, sam za­cho­wu­jąc przy tym sta­bil­ność i po­żą­da­ny kie­ru­nek ru­chu.

●  Wszech­świat umys­łu

●  Pa­ra­doks zmia­ny

●  Bu­za­now­skie na­rzę­dzia prze­mia­ny

●  Fa­zy zmia­ny

●  Cud myś­le­nia pro­mie­ni­ste­go

●  Zna­cze­nie non­kon­for­miz­mu

●  Ma­py myś­li – w do­mu, w ro­dzi­nie, w pra­cy

●  Trze­ci wiek – wie­kiem od­no­wio­nej nie­win­no­ści

Pe­wien czło­nek in­diań­skiej star­szyz­ny ple­mien­nej w na­stę­pu­ją­cy spo­sób okreś­lił za­cho­dzą­cą w nim we­wnę­trzną wal­kę: „Są we mnie dwa psy. Jed­ne z nich jest wre­dny i zły. Dru­gi jest do­bry. Wre­dny przez ca­ły czas wal­czy z do­brym”. Kie­dy za­py­ta­no go, któ­ry z nich wy­gry­wa, za­myś­lił się na mo­ment i od­po­wie­dział: „Ten, któ­re­go le­piej kar­mię”.

Recenzje czytelników